خودمو داداشم...

نیش دوست از نیش عقرب بدتر است

                                      پس بزن عقرب نیش که دردش کمتر است.

الهی خلوت دلها خانه کیست

                                   حدیث عاشقان افسانه کیست

اگر گنجینه عشقت نباشد

                                   دل مهجور ما ویرانه کیست

كاش در دهكده عشق فراواني بود                     

                                         توي بازار صداقت كمي ارزاني يود 

          كاش اگر گاه كمي لطف به هم ميكرديم                       

                                                 مختصر بود ولي ساده و پنهاني بود 

عشق ایستادن زیر باران و باهم خیس شدن نیست . عشق آن است که یکی برای

دیگری چتر شود و او  هرگز نفهمد که چرا خیس نشد .

ديروز جز خاطره اي بيش نيست و فردا فقط يك روياست اما اگر امروز را خوب زندگي

كني تمام ديروز هايت به خاطره اي خوش و تمام فرداهايت به روياي ا ميد تبديل

خواهد شد

گاهي اوقات آنقدر غرق آرزو هستي که فراموش ميکني آرزوي کسي هستي

         یاد باد آنکه زمانی به میان ما بود
                                             

                                                      قطره میگفت به خود، لیک که او دریا بود

             آنکه بر بست لب و شکوه نکرد از دگران

                                                              دگران را به دل از رفتن او غوغا بود

             دست گلچین فلک برد از این باغ گلی

                                                             که به گلزار ادب، بی بدل و بیتا بود

             کاش میگشت میسر که به دوران حیات

                                                            واژهء جسم، به دنبال یکی معنا بود

             عمر برگ است،به تاراج خزان بسپارش

                                                         دم غنیمت شمر، امروز همان فردا بود

هر وقت تونستی برف رو سیاه کنی .پر کلاغ رو سفید کنی.آتیشو بوس کنی توی آب یه نفس عمیق بکشی .اون موقع منم میتونم فراموشت کنم...

اگر كليد قلبي را نداري قفلش نكن اگر خداحافظي در راه است سلام نكن اگر دستي را گرفتي رهايش نكن...

بهتر است غرورتان را به خاطر کسی که دوستش دارید از دست بدهید،تا اینکه او را به خاطر غرورتان از دست بدهید...

آنگاه كه با دستانت واژه عشق را بر قلبم نوشتي سواد نداشتم اما به دستانت اعتماد داشتم حال سواد دارم اما ديگر به چشمان خود اعتماد ندارم...

*در خواب ناز بودم شبي **

                                             ديدم كسي در مي زند **

در را گشودم روي او **

                                             ديدم غم است در ميزند **

 اي دوستان بي وفا **

                                              از غم بياموزيد وفا **

     **او با همه بيگانگي هر شب به من سر مي زند **

مرد و زن جوانی سوار بر موتور در دل شب می راندند آنها عاشقانه یکدیگر را دوست داشتند

زن جوان: یواشتر برو من میترسم

مرد جوان: نه اینتوری بهتره

زن جوان: خواهش میکنم من خیلی میترسم

مرد جوان: خوب اما اول باید بگویی دوستم داری

زن جوان: دوستت دارم حالا میشه یواشتر برونی

مرد جوان: مرا محکم بگیر

زن جان: خوب حالا میسه یواشتر بری

مرد جوان: باشه بشرط اینکه کلاه کاسکت مرا برداری و روی سر خودت بگزاری آخه نمیتونم راهت برونم

اذیتم میکنه

روز بعد واقعه ای در روزنامه ثبت شده بود. برخورد موتور سیکلت با ساختمان حادثه آفرید.

 این حادثه که به دلیل بریدن ترمز موتور سیکلت روی داد یکی از دو سر نشین زنده مانده و دیگری در

گذشت.

مرد جوان از خالی شدن ترمز آگاهی یافته بود. پس بدون آنکه زن جوان را مطلع کند با ترفندی کلاه کاسکت

خود را بر سر او گذاشت و خواست تا برای آخرین بار دوستت دارم را از زبان او بشنود

و خودش رفت تا او زنده بماند....

*روزگاري در گوشه اي از دفترم نوشته بودم ......

   تنهایی را دوست دارم چون بي وفا نيست.

   تنهایی را دوست دارم چون تجربه اش كرده ام.

   تنهایی رادوست دارم چون عشق دروغين درآن نيست.

   تنهایی را دوست دارم چون خدا هم تنهاست.

   تنهایی را دوست دارم چون در خلوت وتنهائيم در انتظار خواهم

  گريست وهيچ كس اشكهايم را نمي بيند .

*دنيا را بد ساخته اند كسي را كه دوست داري اون تو رو دوست نداره ،

كسي كه تو را دوست دارد تو دوستش نداري ، اما كسي كه دوستش داري

و او هم تو را دوست دارد به رسم آيين هرگز به هم نمي رسيد.